Wantijpark evenementenpark ?

Het Wantijpark in Dordrecht heeft in mijn beleving al jaren de traditie om plaats te bieden aan evenementen. Op Wantijpop kwam ik al in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Herman Brood heb ik daar gezien, zoals vele andere bands.

De laatste jaren worden er ook in de zomermaanden op de maandagavonden concerten georganiseerd. Goed bezocht, goede sfeer, succesvol. De locatie is er geschikt voor, iedereen komt met de fiets. Het is echt een begrip geworden in Dordrecht en het hoort er helemaal bij.

De laatste jaren wordt het park echter geconfronteerd met een behoorlijke vervuiling na een dergelijk concert. Uiteraard wordt de directe omgeving de day-after helemaal schoongemaakt, maar een deel van de bezoekers zwerft op de concertdag/avond door het hele park en laat overal grote hoeveelheden vuil achter. Dat is jammer, want hierdoor wort het imago van deze concerten beschadigd.

Het bestemmingsplan van het Reeland moet worden herzien en het Wantijpark vormt hier een onderdeel van. Het voorstel in dit bestemmingsplan is om op bepaalde momenten evenementen toe te staan in dit park. Door de toenemende vervuiling komen mensen uit de wijk Reeland tegen dit voornemen in verzet. Ik kan mij daar alles bij voorstellen. Het Wantijpark is een schitterend park voor iedereen, jong en oud en wordt ook als zodanig gebruikt.

In al de achterliggende jaren zijn er tijdens de evenementen geen noemenswaardige calamiteiten gebeurd en is het in mijn ogen dus bewezen dat evenementen in dit park kunnen plaats vinden. Het is een sfeervolle locatie en past prima in de stad. Echter de toenemende vervuiling is een kwalijke zaak en zorgt er dus voor dat deze locatie ter discussie komt te staan.

Dat vind ik jammer. Ik hoop dan ook dat dit fenomeen in de komende jaren weer afneemt en dat we nog jaren kunnen genieten van evenementen in het Wantijpark. Als dit niet het geval is, zal mijn keuze zijn het behoud van het Wantijpark als park en zullen de evenementen een andere locatie moeten gaan zoeken.

Ik ben Ad en woon in de stad. 

Openbare toiletten

Vroeger had je in Dordrecht op allerlei plaatsen een openbaar toilet. Eentje welke ik mij goed kan herinneren, bevond zich op het Vogelplein. Op de plek waar het toilet zich bevond, is nu een cafetaria gevestigd. In de jaren zeventig zijn de openbare toiletten uit het straatbeeld verdwenen.

De laatste jaren worden in de zomermaanden de parken in Dordrecht intensief gebruikt door allerlei mensen: zonaanbidders, gezinnen met kinderen, een kleurrijk spectakel. Er worden picknickmanden meegenomen, een gezellige boel. Zelf woon ik aan de rand van het park Merwestein en vind het een prachtig gezicht om al die verschillende mensen van het park te zien genieten. Het benadrukt dan ook een belangrijke functie van het park, het recreeren.

Wat ontbreekt zijn toiletvoorzieningen bij deze gelegenheden. In Dordrecht zijn nauwelijks openbare toiletten beschikbaar. Ik vind dat best een gemis. In heel veel steden zijn dit soort voorzieningen beschikbaar, al dan niet tegen betaling. Een aantal openbare toiletten op strategische plaatsen in Dordrecht zal - denk ik - niet verkeerd zijn. Zeker in parken waar veel mensen willen recreeren.

 

Reeland

Al sinds de zestiger jaren woon ik in het Reeland, met een onderbreking van ongeveer 15 jaar ( eind jaren 80 en 90er jaren). In 2001 ben ik weer teruggekomen op de Reeweg.

In jaren 60 en 70 van de vorige eeuw heb ik gewoond in de Bankastraat tegenover de oude HTS. Deze heb ik gesloopt zien worden en de nieuwe HTS zien bouwen. Een paar geleden werd ook dit gebouw gesloopt en kon ik vanuit mijn huidige woning op de Reeweg kijken naar mijn geboortehuis in de Bankastraat. Destijds ( eind jaren 70) was het pand -schuin tegenover de groenteboer "Wervenbos" ook al bekend vanwege overlast. Dit pand was onlangs onderwerp van een commissievergadering in de gemeenteraad; best apart.

Een deel van mijn schooltijd heb ik doorgebracht op de "nieuwe"HTS, veelal in de ruimte van de toenmalige studentenvereniging. In die periode ben ik ook een aantal keren op bezoek geweest naar het schoolgebouw naast de HTS, de toenmalige meao, de latere dependance van het gymnasium. Momenteel wordt het pand in zijn totaliteit verbouwd naar een andere toepassing en verliest het zijn monumentale uitstraling. Herbestemmingen van gebouwen heet dit fenomeen en ook dit pand is een onderwerp in de gemeenteraad. Wel heeft dit gebouw een monumentale status gekregen, evenals het huidige Insulacollege op het Halmaheraplein; voor de insiders het voormalige Christelijke Lyceum. Ook dit gebouw heeft een monumentale status gekregen. Zeker de aula heeft bijgedragen aan het verkrijgen van deze status, waar vroeger diverse schoolfeesten hebben plaatsgevonden.

In de 70er jaren hebben diverse bands opgetreden in deze aula: Alquin, Dizzy Mans Band, Masada, zomaar een opsomming waar ik destijds het optreden heb gezien. Op dit moment zit mijn zoon op deze school, mijn vader heeft er les gegevens, dus drie generaties hebben dit gebouw gebruikt. Ik moest destijds de Bankastraat uit naar school, mijn zoon de Reeweg: de geschiedenis herhaalt zich!

Vroeger ging ik met mijn ouders naar de 4 mei-herdenking op het Sumatraplein, later kwamen mijn ouders bij mij  thuis naast het Sumatraplein op 4 mei. Vanuit de huiskamer werden de plechtigheden gevolgd en kwamen de verhalen los. Nog steeds is ons huis op 4 mei een verzamelplaats om stil te staan bij de periode 40-45. Ook hier herhaalt de geschiedenis zich.

Het was en is een inspirerende wijk; er gebeurt van alles en heerlijk om in te wonen.  

Ik ben Ad en woon in de Stad.

 

Vogelplein

De laatste tijd staat het Vogelplein regelmatig in het nieuws. In de jaren zestig en zeventig behoorde het Vogelplein tot mijn natuurlijke omgeving. Ik ben geboren en getogen in de hoek Bankastraat -Oranjelaan, in de tijd dat daar nog regelmatig een trein passeerde.

Het plein zag er toen heel anders uit; veel meer winkeliers, zoals buurtsupermarkten Végé en Spar, Pieter's Bazar, Walraven om er maar eens een paar te noemen. Er zijn er bij mijn weten nu nog twee over uit de tijd: Ted Bogers en restaurant Pom Lai. Ook het plein was anders ingericht. Er een friteszaak op het plein, er kon basketbal gespeeld worden, een bushalte en een urinoir. Ik heb daar heel wat gevoetbald en basketbal gespeeld. Een gemoedelijke plein in een gemoedelijke omgeving.

Tijden veranderen. Er zijn nu nog maar een paar winkeliers, het plein is geheel anders ingericht en zo langzamerhand gaan we richting een algehele herinrichting van dit gebied, afgestemd op wensen van nu. De huidige nieuwswaarde van het Vogelplein is te herleiden tot één persoon, de straatmuzikant van het Vogelplein. Al een paar jaar speelt deze straatmuzikant in een hoekje zijn deuntjes en verdient daar wat geld mee. Het is bekend dat tegenwoordig straatmuzikanten vaak uitgebuit worden en het is met name om deze reden dat de regelomgeving omtrent straatmuzikanten is aangescherpt. Een goede zaak vind ik.

Tot mijn verbazing is tijdens de laatste raadsvergadering een motie aangenomen om voor één persoon een uitzondering te maken op deze regelgeving, zonder over alternatieve mogelijkheden na te denken. Waarom neemt de winkeliersvereniging van het Vogelplein deze straatmuzikant niet in dienst? Hiermee heeft de muzikant een normaal inkomen, is verzekerd en doet mee in onze samenleving. Nu blijft het allemaal vaag omtrent het inkomen van deze muzikant.

Of is deze muzikant niet zo welkom op het Vogelplein om zijn deuntjes te spelen, als de achthonderd handtekeningen ons doen geloven?

Ik ben Ad en ik woon in de Stad.